چهارشنبه ۲۰ اسفند ۰۴ | ۰۷:۳۱ ۱ بازديد
ای پیامبر! ما قبولت داریم،حرفهایت صحیح است واما اگربه تو ایمان بیاوریم،این قلدرها مارا اذیت می کننداز شهرودیارمان آواره میکنند، میترسیم ما را ربایش کنند(همچون ربایش رئیس جمهور ونزوئلا توسط ترامپ!)
وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَکَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا ۚ أَوَلَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا یُجْبَىٰ إِلَیْهِ ثَمَرَاتُ کُلِّ شَیْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ
و [مشرکان برای معذور بودن خود در نپذیرفتن هدایت] گفتند: اگر ما همراه تو از هدایت [قرآن] پیروی کنیم [به وسیله مشرکان قلدر عرب] از سرزمینمان [شهر مکه] ربوده خواهیم شد! آیا ما آنان را در حرم امنی جای ندادیم که همواره هر نوع میوه و محصولی که رزقی از سوی ماست به سوی آن گردآوری می شود؟ ولی بیشتر آنان معرفت و دانش [نسبت به واقعیات] ندارند./آیه ۵۷ سوره قصص
« قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَکَ» مشرکان مکه گفتند: اگر از هدایت و آیین تو پیروی کنیم «نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا» ما را از سرزمینمان میربایند و امنیت خود را از دست میدهیم (میترسیم دشمنان ما را بربایند یا بر ما بتازند). «أَ وَ لَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِنا» آیا ما برای آنان سرزمینی امن قرار ندادیم، «یُجْبى إِلَیْهِ ثَمَراتُ کُلِّ شَیْءٍ» که از هر سو میوهها و نعمتهای گوناگون به آن آورده میشود «رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا» روزیای از جانب ما برای آنان؟ «وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ» امّا بیشترشان نمیدانند و به نعمت امنیتی که در مکه دارند آگاه نیستند.
إِنَّکَ لا تَهْدی مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لکِنَّ اللَّهَ یَهْدی مَنْ یَشاء؛ خدای تعالی به رسول گرامی خویش میفرماید: تو نمیتوانی هرکه را دوست میداری هدایت کنی، بلکه این خداست که هر کس را بخواهد هدایت میکند.
و (برخی از اهل مکه) گفتند: اگر ما با تو طریق هدایت را(اسلام بیاوریم) پیروی کنیم ما را از سرزمین خود به زودی بربایند (و به دست ملت عرب که متفق بر علیه اسلامند از وطن آواره شویم). آیا ما (مکه را) بر ایشان حرمی امن قرار ندادیم که به این مکان (بیآب و گیاه) انواع نعمتها و ثمرات که ما روزیشان کردیم از هر طرف بیاورند؟ لیکن حقیقت این است که اکثر آنها نادانند.
نتخطف: خطف: ربودن. «خطفه خطفا: اسلبه بسرعة» «نُتَخَطَّفْ» ربوده مىشویم.
یجبى: جبى: جمع کردن. «جبیت الماء فى الحوض» آب را در حوض جمع کردم.
شأن نزول آیه ۵۷ سوره قصص
«شیخ طوسى» می نویسد: این آیه درباره «حرث بن نوفل بن عبدمناف» نازل شده زیرا او به رسول خدا(ص)گفت: ما میدانیم که قول تو حق است ولى میترسیم از اثر پیروى تو عرب ما را از مکه بیرون نمایند و ما در مقابل آنها تاب مقاومت نداریم.
*
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:ای پیامبر! ما قبولت داریم،حرفهایت صحیح است واما اگربه تو ایمان بیاوریم،این قُلدرها مارا اذیت می کننداز شهرودیارمان آواره میکنند، میترسیم ما را ربایش کنند(همچون ربایش رئیس جمهور ونزوئلا توسط ترامپ!).
این موضوع صرفاً به مشرکان نیست، خیلی ازمسلمانان عصرحاضر این تفکر رادارند،همین کشورهای عرب وغیرعرب ، ازترس ترامپ(آمریکا)جرئت اظهاروجود ندارند ویا حتی مسلمان،بعضاً مؤمنین به همین بلیه مبتلاهستند،دروفاداری به ولایت،میترسند که مورد تمسخر قرارگیرند واذیت بشوند،توسط مخالفان و ضدانقلاب.
علامه طباطبایی در المیزان نوشت:این آیات عذر دیگر از بهانه هاى مشرکین مکه را در ایمان نیاوردن به کتاب خدا بیان مىکند، همچنان که آیات قبل عذر اولشان را بیان مىکرد که چرا آیات و معجزاتى مانند معجزات موسى نیاوردى.
این عذر را بهانه کرده اند که پیامبر اسلام گفتند :«اگر ما به کتاب تو ایمان آوریم و به دین توحید بگرویم، مشرکین عرب ما را از سرزمینمان بیرون مىکنند، ما را مىکشند، و اسیر مىکنند و اموالمان را غارت نموده، امنیت و آسایش وامنیت ما را به خطر مىاندازند.»
آنگاه خداى تعالى سخن ایشان را رد مىکند، به اینکه ما شهر ایشان را برایشان حرم امن کردیم. تمام عرب مکه را مقدس و محترم مىدانند و میوه هر درختى را به آنجا حمل مىکنند. دیگر موجبى براى ترس ایشان که آنان را از شهر بیرون کنند، نیست.
*
منظورشان عذر آوردن از ایمان به خدا بوده. یعنی اگر ایمان بیاورند، شیوخ عرب آنها را از سرزمینشان بیرون مىکنند، چون عرب نیز مانند ایشان مشرکند و اعراب مشرک نمیخواهند مردم مکه ایمان بیاورند و «بتها» را رها کنند،
پس در حقیقت مىخواهند بگویند «ما از ایمان آوردن معذوریم»، و این به«انه خود اعترافى است ضمنى به اینکه اصل دعوت آن جناب حق است. کتاب او هم حق است، چیزى که هست خطر تخطف عرب نمىگذارد ما به آن ایمان آوریم.
قرائتی در تفسیر نور جلد۷
گروهى از مشرکان مکّه به پیامبراسلام صلى الله علیه و آله اظهار نمودند که اگر ما هدایت را به همراه تو پذیرا شویم، به سرعت از خانه و کاشانه خود رانده و آواره، و از زندگى و هستى خویش ساقط و درمانده مىگردیم.
خداوند با سه پاسخ بهانهى آنان را ردّ مىفرماید:
پاسخ اوّل که در همین آیه مورد اشاره قرار گرفته است این که؛ همان خدایى که مکّه را پایگاه أمن ومحلّ جلب و سرازیر شدن روزى فراوان براى شما قرار داد، باز مىتواند آن را تداوم بخشد. (در این جواب دلگرمى و بشارت است)
پاسخ دوم که در آیهى بعد آمده است اینکه؛ بر فرض به خاطر حفظ رفاه و منافع خود، ایمان نیاورید، قهر خدا را چه خواهید کرد؟ (در این جواب انذار و هشدار است)
پاسخ سوم که در آیهى ۶۰ همین سوره مطرح شده است این که؛ مگر مال و متاع دنیا چقدر ارزش دارد که به واسطهى آن ایمان نمىآورید بدانید آنچه در نزد خداست، بهتر و پایدارتر
**
علامه طباطبایی درالمیزان
(وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَکَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا ۚ أَوَلَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا یُجْبَىٰ إِلَیْهِ ثَمَرَاتُ کُلِّ شَیْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ): (و گفتند: اگر ماهدایت تو را پیروی کنیم از سرزمینمان ربوده می شویم ، آیا ما آنها را در حرمی امن سکنی ندادیم ، که میوه هر درختی به جهت اینکه ما اراده کرده ایم اهل آن شهر را روزی دهیم ، بدانجا حمل و جمع آوری می شود؟ اما بیشتر آنها نمی دانند) (تخطف ) یعنی به سرعت ربودن که کنایه از کشتن و اسیر کردن و غارت نمودن می باشد. یعنی مشرکان ضمن اقرار به حقیقت اصل دعوت پیامبر ص به منظور اعتذار وبهانه جویی ، خطاب به رسولخدا گفتند: اگر ما به تو ایمان بیاوریم و از هدایت که توبرایمان آورده ای پیروی کنیم ، سایر اقوام عرب ما را از سرزمین مکه بیرون می کنند و برما یورش می آورند و مال و اهل ما را نابود می کنند، چون آنها مشرک هستند و به ایمان ما و ترک عبادت بتها رضایت نمی دهند. خدای متعال در جواب آنها می فرماید: آیا ما آنها را در شهر مکه مسکن ندادیم وبرای مکه یک امنیت و حرمتی تشریع نکردیم که همه اعراب آن را محترم می شمارند؟پس دیگر چرا باید از تعرض اعراب دیگر بهراسند؟در مرحله بعدی خداوند می فرماید: ما آنها را از هر ثمره ای روزی دادیم بطوریکه همه روزیها و ثمرات به سوی مکه گردآوری می شود و این رزقی از ناحیه ماست که برای آنها مقدر کرده ایم ، پس دیگر نباید بیم داشته باشند که در صورت ایمان آوردنشان ، دیگر کاروانی به مکه نمی آید و آنها رزق و روزی وسیعی نخواهند داشت و یا دچار قحطی می شوند. ابدا چنین نیست بلکه روزی دهنده و مدبر آن فقط خدای واحد است که آنها را حفظ نموده و روزی بسیار داده اما بیشتر ایشان این مطلب رانمی فهمند و گمان می کنند آنچه آنها را حفظ کرده و موجب روزی فراوان آنها شده شرک به خدا و بت پرستی است.
***********
جماعتی از بنی هاشم و عشیره حضرت که پیغمبر مأمور شد که اولا آنها را دعوت کند و انذار فرماید که فرمود وَ أَنذِر عَشِیرَتَکَ الأَقرَبِینَ (شعراء آیه ۲۱۴) حضرت آنها را دعوت فرمود و ضیافت کرد و فرمود من مبعوث شدم و دعوت باسلام کرد بعضی مثل امیر المؤمنین اول کسی بود که اجابت نمود بعضی مثل ابی لهب و امثال او نپذیرفتند و بعضی اعتذار جستند که ما حقیت تو را فهمیدیم و لکن مانع از قبول اینست که اگر بپذیریم کفار قریش ما را از مکه خارج میکنند و از وطن آواره میشویم و دست از زندگانی خود برمیداریم و بیچاره میشویم که خداوند کلام آنها را نقل میفرماید:
وَ قالُوا إِن نَتَّبِعِ الهُدی مَعَکَ نُتَخَطَّف مِن أَرضِنا خطفه اخذ بسرعت است بمعنی اختلاس و از همین باب است قوله تعالی إِلّا مَن خَطِفَ الخَطفَةَ فَأَتبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ (و الصافات آیه ۱۰) و قوله تعالی یَکادُ البَرقُ یَخطَفُ أَبصارَهُم (بقره آیه ۲۰) و امثال اینها یعنی بفوری ما را میگیرند و میربایند و از اینکه زمین ما را بیرون میاندازند خداوند در جواب آنها میفرماید آن وقتی که شما کافر و مشرک بودید ما مکه را محل امن خود قرار دادیم چنانچه ابراهیم دعاء کرد عرض کرد إِنِّی أَسکَنتُ مِن ذُرِّیَّتِی بِوادٍ غَیرِ ذِی زَرعٍ عِندَ بَیتِکَ المُحَرَّمِ (ابراهیم آیه ۳۷) و میفرماید أَ وَ لَم یَرَوا أَنّا جَعَلنا حَرَماً آمِناً (عنکبوت آیه ۶۷) فعلا اگر ایمان بیاورید قدرت نداریم شما را حفظ کنیم و امنیت دهیم.
وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَکَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا ۚ أَوَلَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا یُجْبَىٰ إِلَیْهِ ثَمَرَاتُ کُلِّ شَیْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ
و [مشرکان برای معذور بودن خود در نپذیرفتن هدایت] گفتند: اگر ما همراه تو از هدایت [قرآن] پیروی کنیم [به وسیله مشرکان قلدر عرب] از سرزمینمان [شهر مکه] ربوده خواهیم شد! آیا ما آنان را در حرم امنی جای ندادیم که همواره هر نوع میوه و محصولی که رزقی از سوی ماست به سوی آن گردآوری می شود؟ ولی بیشتر آنان معرفت و دانش [نسبت به واقعیات] ندارند./آیه ۵۷ سوره قصص
« قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَکَ» مشرکان مکه گفتند: اگر از هدایت و آیین تو پیروی کنیم «نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا» ما را از سرزمینمان میربایند و امنیت خود را از دست میدهیم (میترسیم دشمنان ما را بربایند یا بر ما بتازند). «أَ وَ لَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِنا» آیا ما برای آنان سرزمینی امن قرار ندادیم، «یُجْبى إِلَیْهِ ثَمَراتُ کُلِّ شَیْءٍ» که از هر سو میوهها و نعمتهای گوناگون به آن آورده میشود «رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا» روزیای از جانب ما برای آنان؟ «وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ» امّا بیشترشان نمیدانند و به نعمت امنیتی که در مکه دارند آگاه نیستند.
إِنَّکَ لا تَهْدی مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لکِنَّ اللَّهَ یَهْدی مَنْ یَشاء؛ خدای تعالی به رسول گرامی خویش میفرماید: تو نمیتوانی هرکه را دوست میداری هدایت کنی، بلکه این خداست که هر کس را بخواهد هدایت میکند.
و (برخی از اهل مکه) گفتند: اگر ما با تو طریق هدایت را(اسلام بیاوریم) پیروی کنیم ما را از سرزمین خود به زودی بربایند (و به دست ملت عرب که متفق بر علیه اسلامند از وطن آواره شویم). آیا ما (مکه را) بر ایشان حرمی امن قرار ندادیم که به این مکان (بیآب و گیاه) انواع نعمتها و ثمرات که ما روزیشان کردیم از هر طرف بیاورند؟ لیکن حقیقت این است که اکثر آنها نادانند.
نتخطف: خطف: ربودن. «خطفه خطفا: اسلبه بسرعة» «نُتَخَطَّفْ» ربوده مىشویم.
یجبى: جبى: جمع کردن. «جبیت الماء فى الحوض» آب را در حوض جمع کردم.
شأن نزول آیه ۵۷ سوره قصص
«شیخ طوسى» می نویسد: این آیه درباره «حرث بن نوفل بن عبدمناف» نازل شده زیرا او به رسول خدا(ص)گفت: ما میدانیم که قول تو حق است ولى میترسیم از اثر پیروى تو عرب ما را از مکه بیرون نمایند و ما در مقابل آنها تاب مقاومت نداریم.
*
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:ای پیامبر! ما قبولت داریم،حرفهایت صحیح است واما اگربه تو ایمان بیاوریم،این قُلدرها مارا اذیت می کننداز شهرودیارمان آواره میکنند، میترسیم ما را ربایش کنند(همچون ربایش رئیس جمهور ونزوئلا توسط ترامپ!).
این موضوع صرفاً به مشرکان نیست، خیلی ازمسلمانان عصرحاضر این تفکر رادارند،همین کشورهای عرب وغیرعرب ، ازترس ترامپ(آمریکا)جرئت اظهاروجود ندارند ویا حتی مسلمان،بعضاً مؤمنین به همین بلیه مبتلاهستند،دروفاداری به ولایت،میترسند که مورد تمسخر قرارگیرند واذیت بشوند،توسط مخالفان و ضدانقلاب.
علامه طباطبایی در المیزان نوشت:این آیات عذر دیگر از بهانه هاى مشرکین مکه را در ایمان نیاوردن به کتاب خدا بیان مىکند، همچنان که آیات قبل عذر اولشان را بیان مىکرد که چرا آیات و معجزاتى مانند معجزات موسى نیاوردى.
این عذر را بهانه کرده اند که پیامبر اسلام گفتند :«اگر ما به کتاب تو ایمان آوریم و به دین توحید بگرویم، مشرکین عرب ما را از سرزمینمان بیرون مىکنند، ما را مىکشند، و اسیر مىکنند و اموالمان را غارت نموده، امنیت و آسایش وامنیت ما را به خطر مىاندازند.»
آنگاه خداى تعالى سخن ایشان را رد مىکند، به اینکه ما شهر ایشان را برایشان حرم امن کردیم. تمام عرب مکه را مقدس و محترم مىدانند و میوه هر درختى را به آنجا حمل مىکنند. دیگر موجبى براى ترس ایشان که آنان را از شهر بیرون کنند، نیست.
*
منظورشان عذر آوردن از ایمان به خدا بوده. یعنی اگر ایمان بیاورند، شیوخ عرب آنها را از سرزمینشان بیرون مىکنند، چون عرب نیز مانند ایشان مشرکند و اعراب مشرک نمیخواهند مردم مکه ایمان بیاورند و «بتها» را رها کنند،
پس در حقیقت مىخواهند بگویند «ما از ایمان آوردن معذوریم»، و این به«انه خود اعترافى است ضمنى به اینکه اصل دعوت آن جناب حق است. کتاب او هم حق است، چیزى که هست خطر تخطف عرب نمىگذارد ما به آن ایمان آوریم.
قرائتی در تفسیر نور جلد۷
گروهى از مشرکان مکّه به پیامبراسلام صلى الله علیه و آله اظهار نمودند که اگر ما هدایت را به همراه تو پذیرا شویم، به سرعت از خانه و کاشانه خود رانده و آواره، و از زندگى و هستى خویش ساقط و درمانده مىگردیم.
خداوند با سه پاسخ بهانهى آنان را ردّ مىفرماید:
پاسخ اوّل که در همین آیه مورد اشاره قرار گرفته است این که؛ همان خدایى که مکّه را پایگاه أمن ومحلّ جلب و سرازیر شدن روزى فراوان براى شما قرار داد، باز مىتواند آن را تداوم بخشد. (در این جواب دلگرمى و بشارت است)
پاسخ دوم که در آیهى بعد آمده است اینکه؛ بر فرض به خاطر حفظ رفاه و منافع خود، ایمان نیاورید، قهر خدا را چه خواهید کرد؟ (در این جواب انذار و هشدار است)
پاسخ سوم که در آیهى ۶۰ همین سوره مطرح شده است این که؛ مگر مال و متاع دنیا چقدر ارزش دارد که به واسطهى آن ایمان نمىآورید بدانید آنچه در نزد خداست، بهتر و پایدارتر
**
علامه طباطبایی درالمیزان
(وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَکَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا ۚ أَوَلَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا یُجْبَىٰ إِلَیْهِ ثَمَرَاتُ کُلِّ شَیْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ): (و گفتند: اگر ماهدایت تو را پیروی کنیم از سرزمینمان ربوده می شویم ، آیا ما آنها را در حرمی امن سکنی ندادیم ، که میوه هر درختی به جهت اینکه ما اراده کرده ایم اهل آن شهر را روزی دهیم ، بدانجا حمل و جمع آوری می شود؟ اما بیشتر آنها نمی دانند) (تخطف ) یعنی به سرعت ربودن که کنایه از کشتن و اسیر کردن و غارت نمودن می باشد. یعنی مشرکان ضمن اقرار به حقیقت اصل دعوت پیامبر ص به منظور اعتذار وبهانه جویی ، خطاب به رسولخدا گفتند: اگر ما به تو ایمان بیاوریم و از هدایت که توبرایمان آورده ای پیروی کنیم ، سایر اقوام عرب ما را از سرزمین مکه بیرون می کنند و برما یورش می آورند و مال و اهل ما را نابود می کنند، چون آنها مشرک هستند و به ایمان ما و ترک عبادت بتها رضایت نمی دهند. خدای متعال در جواب آنها می فرماید: آیا ما آنها را در شهر مکه مسکن ندادیم وبرای مکه یک امنیت و حرمتی تشریع نکردیم که همه اعراب آن را محترم می شمارند؟پس دیگر چرا باید از تعرض اعراب دیگر بهراسند؟در مرحله بعدی خداوند می فرماید: ما آنها را از هر ثمره ای روزی دادیم بطوریکه همه روزیها و ثمرات به سوی مکه گردآوری می شود و این رزقی از ناحیه ماست که برای آنها مقدر کرده ایم ، پس دیگر نباید بیم داشته باشند که در صورت ایمان آوردنشان ، دیگر کاروانی به مکه نمی آید و آنها رزق و روزی وسیعی نخواهند داشت و یا دچار قحطی می شوند. ابدا چنین نیست بلکه روزی دهنده و مدبر آن فقط خدای واحد است که آنها را حفظ نموده و روزی بسیار داده اما بیشتر ایشان این مطلب رانمی فهمند و گمان می کنند آنچه آنها را حفظ کرده و موجب روزی فراوان آنها شده شرک به خدا و بت پرستی است.
***********
جماعتی از بنی هاشم و عشیره حضرت که پیغمبر مأمور شد که اولا آنها را دعوت کند و انذار فرماید که فرمود وَ أَنذِر عَشِیرَتَکَ الأَقرَبِینَ (شعراء آیه ۲۱۴) حضرت آنها را دعوت فرمود و ضیافت کرد و فرمود من مبعوث شدم و دعوت باسلام کرد بعضی مثل امیر المؤمنین اول کسی بود که اجابت نمود بعضی مثل ابی لهب و امثال او نپذیرفتند و بعضی اعتذار جستند که ما حقیت تو را فهمیدیم و لکن مانع از قبول اینست که اگر بپذیریم کفار قریش ما را از مکه خارج میکنند و از وطن آواره میشویم و دست از زندگانی خود برمیداریم و بیچاره میشویم که خداوند کلام آنها را نقل میفرماید:
وَ قالُوا إِن نَتَّبِعِ الهُدی مَعَکَ نُتَخَطَّف مِن أَرضِنا خطفه اخذ بسرعت است بمعنی اختلاس و از همین باب است قوله تعالی إِلّا مَن خَطِفَ الخَطفَةَ فَأَتبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ (و الصافات آیه ۱۰) و قوله تعالی یَکادُ البَرقُ یَخطَفُ أَبصارَهُم (بقره آیه ۲۰) و امثال اینها یعنی بفوری ما را میگیرند و میربایند و از اینکه زمین ما را بیرون میاندازند خداوند در جواب آنها میفرماید آن وقتی که شما کافر و مشرک بودید ما مکه را محل امن خود قرار دادیم چنانچه ابراهیم دعاء کرد عرض کرد إِنِّی أَسکَنتُ مِن ذُرِّیَّتِی بِوادٍ غَیرِ ذِی زَرعٍ عِندَ بَیتِکَ المُحَرَّمِ (ابراهیم آیه ۳۷) و میفرماید أَ وَ لَم یَرَوا أَنّا جَعَلنا حَرَماً آمِناً (عنکبوت آیه ۶۷) فعلا اگر ایمان بیاورید قدرت نداریم شما را حفظ کنیم و امنیت دهیم.
مصاحبه رهبرانقلاب(آیت الله سیدمجتبی خامنه ای)درمورد پدر وپدربزرگ ومادربزگ وماجرای شهادت خودش درجبهه
قیمت بنزین در آمریکا ۴ دلار در هر گالن(هرلیتر ۱ دلار)جنگ رمضان
آخرین نماز جمعه ۱۴۰۴ رشت(آخرین جمعه ماه رمضان ۱۴۴۷)روزقدس نبود
شهادت سخنگوی سپاه(سردارنائینی)۲۱مین روز جنگ رمضان
یکی از کارکنان گنبد آهنین اسرائیل به اتهام جاسوسی برای ایران بازداشت شده است
نماز اول وقت(کاخ کرملین)علی لاریجانی